Tasiemiec – objawy i leczenie
Michał Posmykiewicz

Tasiemiec – objawy i leczenie

Tasiemiec jest robakiem należącym do rodzaju płazińców. Jest to wewnętrzny pasożyt, który przechodzi bardzo złożony cykl rozwojowy, w którym jego żywicielem pośrednim są kręgowce lub bezkręgowce, zaś żywicielem ostatecznym są zazwyczaj kręgowce, w których przewodzie pokarmowym bytuje dorosła postać tasiemca. Wyróżnią się kilka rodzajów tasiemca, z których najczęściej można spotkać się z tasiemcem nieuzbrojonym i tasiemcem uzbrojonym.

Jakie objawy daje zakażenie tasiemcem nieuzbrojonym? Jak można się nim zarazić?

Do zarażenia tasiemcem nieuzbrojonym dochodzi na skutek spożycia surowego, zarażonego wągrami mięsa wołowego. Najczęstszym objawem u pacjentów zarażonych tasiemcem nieuzbrojonym są bóle brzucha, które są głównie zlokalizowane w nadbrzuszu, mają one charakter ucisku lub ssania, które pojawia się zazwyczaj w godzinach rannych. Dość częste są również mdłości, poza tym dochodzi też do spadku masy ciała. Dodatkowo obecny jest też wzrost lub spadek łaknienia.

Zdecydowanie rzadziej pojawiają się wymioty, osłabienie, biegunki lub zaparcia, jak również zaburzenia snu czy też uczucie ucisku w gardle. 

Przeczytaj również, jakie choroby pasożytnicze mogą dotyczyć dzieci.

W jaki sposób rozpoznaje się zakażenie tasiemcem nieuzbrojonym?

Rozpoznanie zostaje postawione w momencie, kiedy pacjent zaobserwuje w wydalonym kale obecność członów tasiemca nieuzbrojonego. Czasami, dla pewności (często bowiem człony tasiemca nieuzbrojonego mylone są z owsikami) wykonuje się badanie kału na obecność pasożytów. Zdarza się też, że w przypadkach naprawdę wątpliwych oznacza się w kale swoiste antygeny tasiemca nieuzbrojonego (fecal-antigen test).

Powiązane produkty

Jak leczy się zakażeniem tasiemcem nieuzbrojonym?

Leczenie zakażenia tasiemcem nieuzbrojonym polega na zażywaniu doustnych leków, są to prazykwantel lub niklozamid. Obydwa leki stosuje się w jednorazowej dawce i obydwa zwykle bywają dobrze przez pacjentów tolerowane. Prazykwantel pacjent powinien zażyć po lekkim śniadaniu w jednorazowej dawce, zaś niklozamid również w jednorazowej dawce powinno zastosować się na czczo.

Fragmenty "ciała" tasiemca po zażyciu leków są zwykle wydalane jeszcze tego samego dnia. Aby jednak mówić o skutecznej kuracji, należy obserwować po leczeniu wydalany stolec - o braku zakażenia decyduje brak wydalania członów tasiemca przez co najmniej cztery miesiące. 

Jakie objawy daje zakażenie tasiemcem uzbrojonym?

Innym rodzajem tasiemca, który także może "zaatakować" człowieka, jest tasiemiec uzbrojony. Od tasiemca nieuzbrojonego rożni się on tym, że na jego główce znajdują się haczyki, za pomocą których tasiemiec przyczepia się do ściany jelita przewodu pokarmowego człowieka, co powoduje, że zdecydowanie trudniej jest go wydalić.

Jak wygląda cykl rozwoju tasiemca uzbrojonego? Cykl rozwojowy tasiemca uzbrojonego jest bardzo podobny do cyklu rozwojowego tasiemca nieuzbrojonego, z tą jednak różnicą, że żywicielem pośrednim tasiemca uzbrojonego jest świnia.

W przeciwieństwie do tasiemca nieuzbrojonego, tasiemiec uzbrojony może, poza przewodem pokarmowym człowieka, umiejscawiać się również w mięśniach i narządach człowieka w postaci wągrów. Szczególnie niebezpieczne są sytuacje, w których tasiemiec uzbrojony lokalizuje się w gałce ocznej lub mózgu człowieka, wtedy też można zaobserwować objawy przypominające padaczkę, często są też uporczywe bóle głowy, nudności i zaburzenia zachowania, może też dojść do ślepoty.

Do zakażenia tasiemcem uzbrojonym dochodzi po spożyciu surowego lub niedogotowanego mięsa świni. Typowym objawem zakażenia tasiemcem uzbrojonym są również bóle brzucha, ponadto mogą być obecne nudności i wymioty, dodatkowo obecne jest też ciągłe osłabienie. Pacjent cierpi też z powodu niedokrwistości oraz różnego rodzaju braków witamin (awitaminozy). 

W jaki sposób stawia się rozpoznanie zakażenia tasiemcem uzbrojonym?

Rozpoznanie zakażenia tasiemcem uzbrojonym stawia się na podstawie dokładnie zebranego od pacjentów wywiadu oraz po zaobserwowaniu  w wydalonym kale członów tasiemca. W przypadku wątpliwości diagnostycznych należy wykonać badanie kału na obecność pasożytów.

Jak leczy się zakażenie tasiemcem uzbrojonym?

Do leczenia wykorzystuje się, podobnie jak w przypadku tasiemca nieuzbrojonego, prazykwantel oraz niklozamid. Skuteczność leczenia ocenia się na podstawie badania kału, powtarzanego co dwa tygodnie w drugim i trzecim miesiącu po przeprowadzonej kuracji. 

Tasiemiec karłowaty

Czasami dochodzi do zakażenia tasiemcem karłowatym. Człowiek zaraza się nim drogą kontaktową lub też drogą pokarmową poprzez zabrudzone ręce, zabawki lub pożywienie. Kolejnym tasiemcem, który może wywoływać zakażenie u człowieka, jest bruzdogłowiec szeroki, sporadycznie dochodzi też do infekcji tasiemcem psim lub szczurzym. Objawy zakażenia tymi tasiemcami są bardzo podobne do tych wywołanych zakażeniem tasiemcem uzbrojonym i nieuzbrojonym. Obecne są zatem nawracające bóle brzucha, mogą też pojawić się wzdęcia oraz nudności.

W przypadku zakażenia bruzdogłowcem szerokim bardzo charakterystycznym objawem jest też niedokrwistość megaloblastyczna wywołana wchłanianiem przez tasiemca dużych ilości witaminy B12, przez co nie jest ona wchłaniana przez zarażonego człowieka. Do postawienia rozpoznania konieczne jest zebranie od pacjenta dokładnego wywiadu oraz zbadanie go, jak również wykonanie badania kału na obecność pasożytów. Leczenie polega na podaniu  leków doustnych we właściwie dobranych dla każdego pacjenta dawkach. 

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Medyczna marihuana a ból kręgosłupa. Czy może pomóc przy przewlekłym bólu pleców i dyskopatiach?

    Przewlekłe dolegliwości bólowe w obrębie kręgosłupa stanowią jedno z największych wyzwań współczesnej medycyny. Wiele osób dorosłych doświadcza epizodów bólowych, które często przekształcają się w postać przewlekłą. Skutkuje to istotnym obniżeniem jakości życia, ograniczeniem mobilności i wykluczeniem zawodowym. Wobec ograniczonej skuteczności standardowych metod farmakologicznych rośnie zainteresowanie alternatywnymi strategiami. Coraz częściej mówi się o potencjale terapeutycznym konopi siewnych (Cannabis sativa L.). Legalizacja surowca farmaceutycznego w Polsce otworzyła nowe perspektywy dla pacjentów zmagających się z dyskopatiami, stenozą kanału kręgowego czy zmianami zwyrodnieniowymi. Niniejszy artykuł ma na celu analizę mechanizmów działania kannabinoidów w kontekście patologii kręgosłupa, ocenę wskazań oraz bezpieczeństwa tej terapii.

  • Uczulenie na perfumy. Czy ulubione zapachy mogą wywołać alergię?

    Uczulenie na perfumy może być wywołane pojedynczą substancją zastosowaną w danej kompozycji zapachowej lub mieszaniną składników obecnych w produkcie. Objawia się głównie swędzeniem, wypryskiem lub pokrzywką w miejscu kontaktu skóry z perfumami, ale może powodować również bardziej nasilone reakcje układu immunologicznego, włącznie ze wstrząsem anafilaktycznym. Sposób leczenia uczulenia na perfumy zależy od rodzaju i nasilenia reakcji alergicznej.

  • Najczęstsze zimowe urazy. Pierwsza pomoc i profilaktyka zimowych zagrożeń

    Zima to okres, w którym warunki atmosferyczne zmieniają się bardzo dynamicznie. Nagłe spadki temperatury, opady śniegu czy marznącego deszczu sprawiają, że chodniki, drogi i schody stają się śliskie. Takie warunki sprzyjają poślizgnięciom i upadkom, a w konsekwencji również stłuczeniom, skręceniom czy urazom kręgosłupa. Nawet niegroźnie wyglądający wypadek może nieść za sobą poważne skutki, dlatego tak ważna jest znajomość zasad pierwszej pomocy w przypadku urazów typowych dla okresu zimowego. Świadome i szybkie działanie pozwala na zmniejszenie ryzyka powikłań, a także przyspiesza powrót do pełnej sprawności.

  • SCID – ciężki złożony niedobór odporności – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

    SCID, czyli ciężki złożony niedobór odporności, to grupa uwarunkowanych genetycznie zaburzeń, których wspólnym mianownikiem jest głębokie upośledzenie mechanizmów odpornościowych. Schorzenie to stanowi bezpośrednie zagrożenia życia. Współczesna medycyna, dzięki postępom w transplantologii oraz terapii genowej, potrafi jednak zmienić tę diagnozę w chorobę uleczalną i dać małym pacjentom szansę na normalne funkcjonowanie. Poniższy artykuł stanowi dogłębne kompendium wiedzy na temat patofizjologii, objawów oraz ścieżek terapeutycznych związanych z tą rzadką jednostką chorobową.

  • Jak uchronić się przed grypą? Profilaktyka grypy w sezonie infekcyjnym

    Grypa sezonowa stanowi jedno z najpoważniejszych wyzwań dla zdrowia publicznego, generując co roku znaczne obciążenie dla systemów opieki zdrowotnej oraz gospodarki. Nie jest to, jak błędnie sądzi część społeczeństwa, banalne przeziębienie, lecz ostra choroba zakaźna układu oddechowego wywoływana przez wirusy z rodziny Orthomyxoviridae. Wirus grypy często mutuje – jego budowa się zmienia, przez co organizm nie zawsze potrafi go szybko rozpoznać i zwalczyć. To oznacza, że odporność nabyta w poprzednich sezonach często okazuje się niewystarczająca, co wymusza ciągłą czujność i stosowanie wielopłaszczyznowych strategii ochronnych. Zrozumienie mechanizmów przenoszenia oraz wdrożenie rygorystycznych procedur higienicznych to fundament walki z rozprzestrzenianiem się infekcji. Poniższy poradnik wyjaśnia, jak zmniejszyć ryzyko zachorowania oraz jak zadbać o otoczenie, aby ograniczyć kontakt z patogenami.

  • Przeziębienie – objawy, przyczyny, leczenie i zapobieganie

    Ostra wirusowa infekcja górnych dróg oddechowych (głównie nosa i gardła), powszechnie określana mianem przeziębienia, stanowi jedną z najczęściej diagnozowanych jednostek chorobowych w populacji ogólnej. Mimo że zazwyczaj przebieg tej infekcji ma charakter łagodny i samoograniczający się, wpływa negatywnie na jakość życia pacjentów oraz powoduje absencję w miejscu pracy czy w placówkach edukacyjnych. Zrozumienie patomechanizmu choroby, spektrum objawów klinicznych oraz wdrożenie odpowiednich strategii terapeutycznych jest kluczowe dla skrócenia czasu rekonwalescencji. Niniejsze opracowanie stanowi kompendium wiedzy na temat przyczyn, objawów oraz postępowania w przypadku wystąpienia tej pospolitej, lecz uciążliwej dolegliwości.

  • Kaszel – czym jest i kiedy może być objawem choroby? Rodzaje, przyczyny i leczenie kaszlu

    Choć najczęściej kojarzy się z jesienno-zimowymi infekcjami, jest jednym z najbardziej fascynujących i podstawowych mechanizmów obronnych ludzkiego organizmu. Kaszel to reakcja fizjologiczna, której nadrzędnym celem jest oczyszczenie dróg oddechowych z nadmiaru wydzieliny lub ciał obcych. Z klinicznego punktu widzenia rzadko jest chorobą samą w sobie – przeważnie pełni rolę objawu, swoistego sygnału alarmowego wysyłanego przez układ oddechowy lub narządy sąsiadujące. Zrozumienie natury tego odruchu, umiejętność rozróżnienia jego wariantów oraz identyfikacja czynników wywołujących mają kluczowe znaczenie dla szybkiego wdrożenia celowanej terapii i uniknięcia niebezpiecznych powikłań.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl