Zespół popunkcyjny
Paulina Kłos-Wojtczak

Zespół popunkcyjny – na czym polega?

Zespół popunkcyjny jest następstwem nakłucia lędźwiowego, którego dokonuje się podczas diagnostyki zakażeń ośrodkowego układu nerwowego. Pomimo że punkcja jest zabiegiem całkowicie bezpiecznym, to istnieje jednak ryzyko pojawienia się nieprzyjemnych objawów utrzymujących się najczęściej od 2 do 3 dni.

Zespół popunkcyjny (ang. post-dural puncture headache, PDPH) to szereg objawów mogących pojawić się po zabiegu nakłucia lędźwiowego. Podczas zabiegu cienką igłę wprowadza się między pajęczynówkę a rdzeń kręgowy w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Za pomocą specjalistycznej igły dokonuje się pobrania płynu mózgowo-rdzeniowego (w celu dalszej diagnostyki, na ogół w kierunku zakażeń) lub podaje lek/znieczulenie.

Do typowych objawów zespołu popunkcyjnego zaliczają się m.in.:

  • tępy ból głowy,
  • zawroty,
  • mrowienie kończyn i skóry głowy,
  • zaburzenia wzroku,
  • nudności i wymioty,
  • uczucie dezorientacji.

W większości przypadków objawy zespołu popunkcyjnego, w tym ból głowy, nie trwają długo i ustępują samoistnie po kilku dobach. Co więcej, nie wszystkie z wymienionych wyżej objawów muszą pojawić się po punkcji lędźwiowej.

Po co robi się punkcję? Wskazaniem do wykonania punkcji lędźwiowej jest nie tylko diagnostyka chorób ośrodkowego układu nerwowego (np. zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych), ale również konieczność aplikacji niektórych leków bądź też anestetyku. Zespół popunkcyjny może pojawić się również po porodzie przez cesarskie cięcie (cc).

Ile trwa zabieg punkcji? Średnio kilkanaście minut. Zabieg ten najczęściej wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym.

Dlaczego po punkcji boli głowa?

Jak dotąd nie udało się jednoznacznie ustalić, jakie są dokładne mechanizmy pojawienia się zespołu popunkcyjnego. Najbardziej prawdopodobne jest jednak to, że za ból głowy po punkcji odpowiada ubytek niewielkiej ilości płynu mózgowo-rdzeniowego, co może być związane z wyciekiem substancji. Prawdopodobna wydaje się być również teoria o rozszerzeniu naczyń krwionośnych.

Jak się okazuje, nie mniejsze znaczenie ma sposób wykonywania punkcji, a przede wszystkim doświadczenie anestezjologa, a nawet grubość igieł. Dużą rolę może odegrać tutaj tzw. czynnik ludzki. Zmęczenie lekarza może skutkować mniejszą precyzją wykonania punkcji.

Jak długo utrzymuje się zespół popunkcyjny?

Na pytanie, ile trwa zespół popunkcyjny, trudno jest jednoznacznie odpowiedzieć. Jest to bowiem kwestia bardzo indywidualna. Przyjmuje się jednak, że dokuczliwe objawy nie powinny stanowić dyskomfortu dłużej niż tydzień.

Powikłania po punkcji lędźwiowej nie są powodem do obaw, dlatego też nie należy wpadać w panikę i spokojnie trzymać się zaleceń lekarzy.

Powiązane produkty

Zespół popunkcyjny – jak złagodzić?

Czy na zespół popunkcyjny podaje się leki? Nie ma takiej konieczności, ponieważ w większości przypadków objawy ustępują samoistnie. Istnieje jednak kilka sposobów, aby złagodzić niekomfortowe powikłania po punkcji.

Kluczowym czynnikiem jest wsparcie regeneracji płynu mózgowo-rdzeniowego. W tym celu podaje się specjalne kroplówki i płyny, mające na celu wyrównanie poziomu elektrolitów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Lekarze zalecają ponadto odpoczynek w pozycji leżącej, ograniczenie stresów i sytuacji, które mogłyby doprowadzić do wzrostu ciśnienia tętniczego krwi.

Jeszcze kilkanaście lat temu panował mit, jakby zespołu popunkcyjnemu można było zapobiec poprzez leżenie na plecach do ok. 24 h po wykonanym zabiegu. Jak się jednak okazało, nie jest to do końca prawda. Lekarz może jedynie zastosować kilka środków ostrożności, które zminimalizują ryzyko pojawienia się nieprzyjemnych objawów.

Niektórzy uważają, że na silne bóle głowy związane z zespołem popunkcyjnym pomaga picie dużych ilości kawy, co ma mieć związek ze wzrostem ciśnienia krwi. Doniesienia te nigdy nie zostały jednak poparte odpowiednimi badaniami naukowymi.

W wyjątkowo ostrych przypadkach lub trwających tak długo, że utrudniają normalne funkcjonowanie pacjenta, lekarze rozważają wykorzystanie metody zwanej łatą krwi własnej. Polega ona na zewnątrzoponowym podaniu krwi pacjenta, który skarży się na objawy zespołu popunkcyjnego. Standardowo pobiera się jej od 10 ml do 20 ml i wstrzykuje do przestrzeni zewnątrzoponowej. Celem tego zabiegu jest przyspieszenie zasklepienia się otworu po igle punkcyjnej poprzez utworzenie się skrzepu. W ostateczności lekarze mogą podjąć decyzję o operacyjnym zamknięciu otworu.

  1. B.S. Buddeberg, O. Bandschapp i T. Girard, Post-dural puncture headache, „Minerva Anestesiologica”, nr 85(5) 2019.
  2. S. Grygorczuk, Punkcja lędźwiowa – nadal niezastąpiona, „Neurologia po Dyplomie”, nr 03 2015.
  3. K. Snarska, Zespół popunkcyjny: przyczyny, profilaktyka i leczenie, „Problemy Pielęgniarstwa”, nr 1 2009.
  4. K. Ziaja, Popunkcyjne bóle głowy, neuropsychologia.org [online] http://neuropsychologia.org/popunkcyjne-bole-glowy [dostęp 29.08.2022].

Twoje sugestie

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi Ikona

Polecane artykuły

  • Medyczna marihuana a ból kręgosłupa. Czy może pomóc przy przewlekłym bólu pleców i dyskopatiach?

    Przewlekłe dolegliwości bólowe w obrębie kręgosłupa stanowią jedno z największych wyzwań współczesnej medycyny. Wiele osób dorosłych doświadcza epizodów bólowych, które często przekształcają się w postać przewlekłą. Skutkuje to istotnym obniżeniem jakości życia, ograniczeniem mobilności i wykluczeniem zawodowym. Wobec ograniczonej skuteczności standardowych metod farmakologicznych rośnie zainteresowanie alternatywnymi strategiami. Coraz częściej mówi się o potencjale terapeutycznym konopi siewnych (Cannabis sativa L.). Legalizacja surowca farmaceutycznego w Polsce otworzyła nowe perspektywy dla pacjentów zmagających się z dyskopatiami, stenozą kanału kręgowego czy zmianami zwyrodnieniowymi. Niniejszy artykuł ma na celu analizę mechanizmów działania kannabinoidów w kontekście patologii kręgosłupa, ocenę wskazań oraz bezpieczeństwa tej terapii.

  • Uczulenie na perfumy. Czy ulubione zapachy mogą wywołać alergię?

    Uczulenie na perfumy może być wywołane pojedynczą substancją zastosowaną w danej kompozycji zapachowej lub mieszaniną składników obecnych w produkcie. Objawia się głównie swędzeniem, wypryskiem lub pokrzywką w miejscu kontaktu skóry z perfumami, ale może powodować również bardziej nasilone reakcje układu immunologicznego, włącznie ze wstrząsem anafilaktycznym. Sposób leczenia uczulenia na perfumy zależy od rodzaju i nasilenia reakcji alergicznej.

  • Najczęstsze zimowe urazy. Pierwsza pomoc i profilaktyka zimowych zagrożeń

    Zima to okres, w którym warunki atmosferyczne zmieniają się bardzo dynamicznie. Nagłe spadki temperatury, opady śniegu czy marznącego deszczu sprawiają, że chodniki, drogi i schody stają się śliskie. Takie warunki sprzyjają poślizgnięciom i upadkom, a w konsekwencji również stłuczeniom, skręceniom czy urazom kręgosłupa. Nawet niegroźnie wyglądający wypadek może nieść za sobą poważne skutki, dlatego tak ważna jest znajomość zasad pierwszej pomocy w przypadku urazów typowych dla okresu zimowego. Świadome i szybkie działanie pozwala na zmniejszenie ryzyka powikłań, a także przyspiesza powrót do pełnej sprawności.

  • SCID – ciężki złożony niedobór odporności – przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

    SCID, czyli ciężki złożony niedobór odporności, to grupa uwarunkowanych genetycznie zaburzeń, których wspólnym mianownikiem jest głębokie upośledzenie mechanizmów odpornościowych. Schorzenie to stanowi bezpośrednie zagrożenia życia. Współczesna medycyna, dzięki postępom w transplantologii oraz terapii genowej, potrafi jednak zmienić tę diagnozę w chorobę uleczalną i dać małym pacjentom szansę na normalne funkcjonowanie. Poniższy artykuł stanowi dogłębne kompendium wiedzy na temat patofizjologii, objawów oraz ścieżek terapeutycznych związanych z tą rzadką jednostką chorobową.

  • Jak uchronić się przed grypą? Profilaktyka grypy w sezonie infekcyjnym

    Grypa sezonowa stanowi jedno z najpoważniejszych wyzwań dla zdrowia publicznego, generując co roku znaczne obciążenie dla systemów opieki zdrowotnej oraz gospodarki. Nie jest to, jak błędnie sądzi część społeczeństwa, banalne przeziębienie, lecz ostra choroba zakaźna układu oddechowego wywoływana przez wirusy z rodziny Orthomyxoviridae. Wirus grypy często mutuje – jego budowa się zmienia, przez co organizm nie zawsze potrafi go szybko rozpoznać i zwalczyć. To oznacza, że odporność nabyta w poprzednich sezonach często okazuje się niewystarczająca, co wymusza ciągłą czujność i stosowanie wielopłaszczyznowych strategii ochronnych. Zrozumienie mechanizmów przenoszenia oraz wdrożenie rygorystycznych procedur higienicznych to fundament walki z rozprzestrzenianiem się infekcji. Poniższy poradnik wyjaśnia, jak zmniejszyć ryzyko zachorowania oraz jak zadbać o otoczenie, aby ograniczyć kontakt z patogenami.

  • Przeziębienie – objawy, przyczyny, leczenie i zapobieganie

    Ostra wirusowa infekcja górnych dróg oddechowych (głównie nosa i gardła), powszechnie określana mianem przeziębienia, stanowi jedną z najczęściej diagnozowanych jednostek chorobowych w populacji ogólnej. Mimo że zazwyczaj przebieg tej infekcji ma charakter łagodny i samoograniczający się, wpływa negatywnie na jakość życia pacjentów oraz powoduje absencję w miejscu pracy czy w placówkach edukacyjnych. Zrozumienie patomechanizmu choroby, spektrum objawów klinicznych oraz wdrożenie odpowiednich strategii terapeutycznych jest kluczowe dla skrócenia czasu rekonwalescencji. Niniejsze opracowanie stanowi kompendium wiedzy na temat przyczyn, objawów oraz postępowania w przypadku wystąpienia tej pospolitej, lecz uciążliwej dolegliwości.

  • Kaszel – czym jest i kiedy może być objawem choroby? Rodzaje, przyczyny i leczenie kaszlu

    Choć najczęściej kojarzy się z jesienno-zimowymi infekcjami, jest jednym z najbardziej fascynujących i podstawowych mechanizmów obronnych ludzkiego organizmu. Kaszel to reakcja fizjologiczna, której nadrzędnym celem jest oczyszczenie dróg oddechowych z nadmiaru wydzieliny lub ciał obcych. Z klinicznego punktu widzenia rzadko jest chorobą samą w sobie – przeważnie pełni rolę objawu, swoistego sygnału alarmowego wysyłanego przez układ oddechowy lub narządy sąsiadujące. Zrozumienie natury tego odruchu, umiejętność rozróżnienia jego wariantów oraz identyfikacja czynników wywołujących mają kluczowe znaczenie dla szybkiego wdrożenia celowanej terapii i uniknięcia niebezpiecznych powikłań.

Porozmawiaj z farmaceutą
Infolinia: 800 110 110

Zadzwoń do nas jeśli potrzebujesz porady farmaceuty.
Jesteśmy dla Ciebie czynni całą dobę, 7 dni w tygodniu, bezpłatnie.

Pobierz aplikację mobilną Pobierz aplikację mobilną Doz.pl

Ikona przypomnienie o zażyciu leku.
Zdarza Ci się ominąć dawkę leku?

Zainstaluj aplikację. Stwórz apteczkę. Przypomnimy Ci kiedy wziąć lek.

Dostępna w Aplikacja google play Aplikacja appstore
Dlaczego DOZ.pl
Niższe koszta leczenia

Darmowa dostawa do Apteki
Bezpłatna Infolinia dla Pacjentów.

ikona niższe koszty leczenia
Bezpieczeństwo

Weryfikacja interakcji leków.
Encyklopedia leków i ziół

Ikona encklopedia leków i ziół
Wsparcie w leczeniu

Porady na czacie z Farmaceutą.

Ikona porady na czacie z farmaceutą
Newsletter

Bądź na bieżąco z DOZ.pl